KULELİ'DE YAT BORUSU

Temel Atay

Temel Atay

E-Posta :

suları kararınca boğazın

gece mavisi dolardı koğuşlara
kendimize kalırdık tek başına 
genç bedenlerimizle yorgun
ranzaya uzandığımızda

sabahattinin trompetinden
çalınca yat borusu
kuleli de gurbet gecesi başlardı
bırakın bizlerin genç yüreklerimizi
belki hüzünle titrerdi 
okulun duvarları kuleleri
yamaçlar da vahdettin korusu

nöbetçilerin ayak sesleri ile
hüznün pirinçten çıkan notalı hali
tarih kokulu okulun her yanına dolardı
o sesler bizleri sekiz kolu ile sarardı
karanlığı da yırtardı nağmeler
gurbetin kamçısı olur
yüreğimizin üzerinde şaklardı
içimizdeki dumansız yangın
gözlerimizde yaş olur 
halısız betona damlardı
çocuk düşlerimizde 
melekler bile bizimle ağlardı

gurbetin asker çocuklarıydık
çok özlerdik yuvamızı 
anamızı bacımızı yakınlarımızı
hiç belli etmezdik
büyük adam gibi katlandık 
yaş dolu gözlerimizi
kimseler göremezdi
battaniye altına saklardık

iyi ki dinlemişiz yat borusunu
büyüdük çözdük
insan ve vatansever
olabilme denilen 
dünyanın en zor sorusunu

Temel Atay (Temel Atay)


(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

İzlenme: 649 Yazdır

YORUM EKLE

Yorum Başlığı

Yorum

YORUMLAR

Tüm Yorumlar
  • Bu habere henüz yorum yapılmamış. İlk yorum yapan siz olun.

YAZARA AİT DİĞER YAZILAR